شمارهٔ ۲۱۳ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی و لطافت گل سرخ اشاره می‌کند و احساس شرم و غم خود را به خاطر عشق و دل‌باختگی نسبت به آن بیان می‌کند. او می‌گوید که چهره محبوبش همچون گل سرخ درخشان است و این زیبایی باعث سوختگی دل او شده است. در واقع، احساس عشق و حسادت نسبت به زیبایی محبوب در این اشعار موج می‌زند.