شمارهٔ ۲۱۴ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر می‌گوید که بنده‌ای همچون سرو آزاد است که زیبایی و شکوهی چون بت را دارد. او به معشوقه‌اش اشاره می‌کند و از حسرت و تنگی روزگار سخن می‌گوید؛ به طوری که روزی دلش از دیدن زیبایی‌های او پر می‌شود. اما اکنون دچار ناگواری و تنگدستی شده است.