نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۱ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بودند جهاندار بسی خسرو و گرد

رفتند و بدیگرانش ناچار سپرد

اکنون که تو داری چه در او دل بندی

میدان که نخواهیش تو هم با خود برد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که بسیاری از پادشاهان و بزرگانی که در طول تاریخ بر دنیا حکمرانی کرده‌اند، در نهایت از دنیا رفته و امور خود را به دیگران سپرده‌اند. او به مخاطب می‌گوید که اکنون که تو به چیزی دل بسته‌ای، بدان که این دنیا هیچ‌گاه برای تو باقی نخواهد ماند و روزی تو هم باید آن را ترک کنی.