شمارهٔ ۲۹۷ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از ناکامی در رسیدن به معشوق و تحقق آرزوهای خود سخن می‌گوید. او به باغ وصالی اشاره می‌کند که نتوانسته میوه امیدش را به او عطا کند. همچنین سالی که در کلاته خوش می‌گذرد، بدون داشتن شادی و شیرینی خاصی به نظر می‌رسد و در نهایت از لعل شکر که نماد زیبایی و شیرینی است، هیچ بهره‌ای نبرده است.