شمارهٔ ۳۲ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی یک معشوقه زیبا و دلربا اشاره می‌کند که با قوس و کمان به سمت دشت می‌رود. تیرهای او از کمان رها می‌شوند و او با دقت و حکمت خاصی رفتار می‌کند. همچنین، اشاره به تابش نور خورشید و شکوه او دارد که مانند شهاب از وجود شاعر می‌درخشد.