نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۲۳ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

روزی که ز تن قطع کند جان پیوند

یا رب مکن این زبان جاری در بند

تا شکر کرم گویمت آندم که بری

از بستر خاکم سوی این کاخ بلند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از لحظه‌ای صحبت می‌کند که جانش از بدن جدا می‌شود و از خداوند می‌خواهد که زبانش در آن لحظه نتواند چیزی بگوید. او می‌خواهد در زمانی که از زمین به سوی آسمان و کاخ بلند می‌رود، شکرگذار خداوند باشد.