نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳۷ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر شاه و گدا که رخ نماید برود

هر نیک و بدی که پیشت آید برود

چون شادی وقت پایداری ننمود

گر هست غم آن نیز نپاید برود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان می‌کند که هر کسی، از شاه گرفته تا گدا، وقتی به زندگی‌مان وارد می‌شود، در نهایت می‌رود و دوام نمی‌آورد. همچنین شادی و غم نیز هر یک در زمان خاصی وجود دارند و نمی‌توانند دائمی باشند، بنابراین هر دو حالت در زندگی گذرا هستند و می‌روند.