نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶۲ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

من برکشم این پیرهن زهد ز سر

پس در کشمت همچو قبا تنگ ببر

آیم چو کلاه بر سر اندر ره عشق

گر دست در ارم بمیانت چو کمر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از رها کردن لباس‌های زهد و ریاضت سخن می‌گوید و به درون‌مایه عشق اشاره دارد. او مانند کلاهی که بر سر می‌گذارد، در مسیر عشق گام برمی‌دارد و می‌گوید اگر دستش به کمر محبوب برسد، معنای واقعی عشق را درک خواهد کرد. این شعر بیانگر انتقال از زندگی زاهدانه به سویی عاشقانه و پرشور است.