شمارهٔ ۳۷۲ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عمق غم و درد ناشی از جدایی و هجران اشاره می‌کند. او می‌گوید که آه او و خون دلش تمامی وقت‌های روز را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ هم در صبح و هم در شام. به نوعی، بیان می‌کند که این درد و اندوه، شبیه به نفس کشیدن و غروب آفتاب است، و پیام‌های تلخی از خود به جا می‌گذارد.