نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای زلف و رخت هر دو بهم چون شب و روز

سرمایه انوار و ظلم چون شب و روز

یکدم نزدیم با هم ارچند زدیم

اندر پی یکدگر قدم چون شب و روز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر تضاد بین زیبایی و تاریکی است. شاعر به زلف و چهره محبوبش اشاره می‌کند و آنها را مانند شب و روز توصیف می‌کند. همچنین از فاصله و جدایی بین خود و محبوب می‌گوید، هرچند که در پی یکدیگرند و لحظه‌ای کنار هم نبوده‌اند. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده عشق و longing (دلتنگی) است که در آن زیبایی و جدایی همزمان وجود دارد.