نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا از گل سیراب تو بر رست حشیش

بی بهره شدم از تو چو از خلد کشیش

ریشت بدمید و مرغ حسنت بپرید

شک نیست که باشد پرش مرغ بریش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات می‌گوید که تا زمانی که از بزرگی و زیبایی تو بهره‌مند شدم، زندگی‌ام سرشار از نعمت بود. اما اکنون از این نعمت محروم شدم و احساس می‌کنم که زیبایی‌ام تحت تأثیر قرار گرفته و عشق و زیبایی‌ام از دست رفته است. در واقع، او به نوعی از دست دادن عشق و زیبایی خود صحبت می‌کند و می‌گوید که این جدایی باعث کاهش ارزش و زیبایی وجودش شده است.