نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱۷ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش

بگو ایمطرب خوشگو نواهای خوش دلکش

ببزم سرور گیتی علاء ملک و دین هندو

که ترک آسمان بندد بخدمت بردرش ترکش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی پر از نوشیدنی بیاورد که به مانند آتش سوزان و گرم باشد. او از خوش‌نوازی و زیبایی‌های زندگی می‌گوید و دعوت به جشن و سرور می‌کند. همچنین اشاره‌ای به خوشی و سعادت در زندگی و محیطی آرام و دلنشین دارد. به طور کلی، شعر دعوت به شادی و لذت از زندگی است.