شمارهٔ ۴۳۴ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالاتی از شرم و بزرگی می‌پردازد. شاعر به شرایطی اشاره می‌کند که ابر از شرم، عرق می‌ریزد و در پی کسب محبوبیت و کارهای نیک برمی‌آید. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هیچ کس در مقام سروری به اندازه تو بزرگ نیست و تو تنها کسی هستی که به حق و حقیقت، گوهر بخشیده‌ای.