شمارهٔ ۴۶۸ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از احساس ناامیدی و اندوه خود می‌گوید. او به سر وزین و بلند اشاره می‌کند که به خاطر غم، خود را پایین آورده است. او جامی از دست گرفته و احساس می‌کند که به نوعی از واقعیت دور شده و مست این حالت شده است، به طوری که از شدت لطف دیگر نمی‌تواند به درستی ببیند و به او گفته می‌شود که از جام خالی نیز سرمست شده است.