شمارهٔ ۴۷۹ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای برده سر زلف تو از جای دلم
و افکنده سر زلف تو بر پای دلم
درمان دلم لعل لبت گر نکند
پس وای دلم وای دلم وای دلم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که موهای معشوق بر دلش سنگینی می‌کند و این احساس بیدلی و درد را به او می‌دهد. او به درمانی برای دل زخم‌خورده‌اش اشاره می‌کند که تنها با لب‌های معشوق ممکن است به دست آید و در نهایت با بیان "وای دلم" آلام و دردهایش را به تصویر می‌کشد.