شمارهٔ ۴۸۶ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به گذراندن عمر با خوشی‌ها و لذت‌های دنیوی اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش از همه شاداب‌ها جلوتر رفته است. او یک مدت به تماشای دنیا پرداخته، اما اگر دلش از دیدن زیبایی‌ها لذت ببرد، خود را کافر می‌داند. به طور کلی، شعری است درباره لذات دنیوی و تأمل در آن.