نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۹۳ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا دست در آنزلف مشوش زده ام

عاشق نیم ارانک دمی خوش زده ام

برخیز و قدم رنجه کن ایدوست ببین

کز دست تو در خویشتن اتش زده ام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و تمایل به دیدار معشوق اشاره دارد. شاعر به عشق و longing خود اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که بر خیزد و از نزدیک او را ببیند، چرا که در اثر عشق او، آتش در وجودش روشن شده است. به طور کلی، این شعر بیانگر شدت عشق و اشتیاق به دیدار معشوق است.