نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۱۰ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

درد دل زار و زردی رخ دارم

صد موکبه غم بر پی صد موکب غم

لطف صنم شنگ کند بیخ غمم

نیکو شکند بسعی صهبا تب غم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل‌تنگی و غم عمیق خود صحبت می‌کند. او ابراز می‌کند که چهره‌اش زرد است و در دلش دریایی از غم وجود دارد. حضور معشوق و لطف او باعث می‌شود که این غم کمی کاهش یابد و با نوشیدن شراب حال بهتری پیدا کند. شاعر به نوعی از تلاش برای رهایی از این غم و دستیابی به آرامش در کنار معشوق یاد می‌کند.