نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آورد بر من آن نگار من از بستان

شفتالو و به کز دو یکیرا بستان

گفتم که به از تو خواستن بی لطفیست

شفتالو اگر همی دهی لطفست آن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به زیبایی معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که او را از باغ شفتالو (هلو) آورده است. او بیان می‌کند که اگر بخواهد از او چیزی بخواهد، بی‌احترامی به اوست، اما اگر شفتالو را به او بدهد، این لطفی بزرگ خواهد بود. این شعر نشان‌دهنده عشق و زیبایی است و همزمان به ارزش‌های محبت و احترام در روابط اشاره دارد.