نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶۰ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون زلف بنفشه را صبا داد شکن

دم بی می لاله رنگ گلبوی مزن

خاصه بمضاحک اندر آمد بلبل

وز خنده بماند غنچه را باز دهن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به زیبایی و دلربایی زلف بنفشه اشاره دارد که باد صبا آن را به بازی گرفته است. همچنین بیان می‌کند که در لحظه‌ای خاص، گل لاله بدون شراب رنگش را از دست می‌دهد. بلبل با خوشحالی به ماجرا وارد می‌شود و از شادی، غنچه را به خنده می‌آورد.