شمارهٔ ۵۶۹ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا رفت ببرج آتشی کوکب من
از لرزه بهم نیاید لب من
خوشوقت تبم که درگه رنج مرا
دلگرمی من نکرد الا تب من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساساتی اشاره دارد که ناشی از دوری محبوبش است. او می‌گوید وقتی محبوبش به آسمان می‌رود، دلیلی برای لرزیدن لبش ندارد. او از تب و بیماری‌اش خوشحال است چون تنها چیزی است که او را دلگرم می‌کند. در واقع، این تب نماد عشق و رنج اوست.