شمارهٔ ۵۷۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نائی که سخن بود روان از لب او
در نی شکر آمد بفغان از لب او
لب بر لب نی نهاد و دم داد دمش
تا گفت که آمدم بجان از لب او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر ارتباط عمیق میان نی (نی‌نامه) و صحبت‌های انسانی هستند. شاعر نشان می‌دهد که نی مانند زبانِ گوینده است، که از آن صدای دل‌انگیز و شکرین می‌آید. لب به لب نی گذاشتن و دم زدن به معنای بیان احساسات و افکار عمیق است، به‌طوری که نی به جای انسان به سخن درآمده و جانش را در کلام ریخته است. این شعر به نوعی تجلی عشق و احساس در هنر بیان و موسیقی است.