نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۸۸ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

روزیکه نبد هیچ نشان من و تو

دادند بهم قرار جان من و تو

کامروز بجز میان تو با تن من

یکموی نگنجد بمیان من تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عمیق ارتباط و وابستگی بین دو نفر اشاره دارد. روزی که نشان عشق و پیوند آنها به هم داده شد، زندگی و جانشان به هم گره خورد. اکنون هیچ چیز جز این عشق نتوانسته است آن دو را از هم جدا کند و حتی یک تار مو هم نمی‌تواند میان آنها فاصله ایجاد کند. این احساس عمیق و نزدیک بودن را به تصویر می‌کشد.