نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۹۲ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ایدل تو مپندار بجانی زنده

لطفیست الهی که بدانی زنده

گر با تو بود جان بکجا دارد جای

ور بیتو بود پس بچه مانی زنده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما یادآوری می‌کند که زندگی واقعی تنها به وجود جسمانی محدود نیست. شاعر می‌گوید که زندگی واقعی و معنوی به لطف الهی است و اگر وجود جان با تو باشد، باید بدانیم که آنجا که جان باشد، زندگی و وجود معنا پیدا می‌کند. در واقع، او به ما این نکته را می‌آموزد که اگر ما همواره به خداوند و روح خود متصل باشیم، زندگی واقعی و معناداری خواهیم داشت.