نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۱۳ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای بر چمن باغ هنر سرو سهی

افسوس که کرد از تو قضا جای تهی

پر قطره خونست مرا دل چو انار

تا از تو بمن نمیرسد بوی بهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و شکوه درخت سرو (نماد هنر) اشاره می‌کند و از غم و اندوه خود به خاطر دوری و فقدان بوی خوش او سخن می‌گوید. دل او همچون اناری پر از خون است، که نشان‌دهندهٔ درد و رنجی عمیق است، زیرا از محبوبش هیچ بویی به او نمی‌رسد.