شمارهٔ ۶۱۷ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق می‌پردازند که مانند بهاری شاداب و باغی سرسبز است. چشم‌های او به مانند زخمی عمیق بر چهره‌اش اثر گذاشته و داغی سیاه به جا گذاشته است. این داغ سیاه بر سفیدی چهره‌اش همانند زاغی است که بر روی گلی تازه نشسته باشد.