شمارهٔ ۶۲۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن نور که کونین بیاراست توئی
و آنشمع که پروانه از و خاست توئی
پیدا ز تو شد هستی هر هست که هست
وان هست که هستیش نه پیداست توئی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به روشنی به زیبایی و نور الهی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که نور و روشنی که دنیا را می‌سازد، تو هستی و آن شمعی که پروانه‌ها به سویش جذب می‌شوند نیز فقط تویی. همچنین، هر موجودی در هستی از تو نشأت می‌گیرد و حتی وجودی که وجودش واضح نیست، باز هم به تو بازمی‌گردد. این بیانگر عظمت و وحدت وجود در وجود الهی است.