نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از بس که دلم با سر زلف تو نشست

چون زلف تواش فتاد صد گونه شکست

رخسار توام کرد چنین شوریده

آری ز گلست شورش بلبل مست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که دلش به گونه‌ای به زلف‌های معشوقش وابسته شده که شکستن این وابستگی دشوار است. زیبایی و جذابیت چهره معشوق باعث شوریدگی و شیدایی او شده است و این احساس شاعر به عشق و زیبایی را به شکلی هنرمندانه بیان می‌کند.