نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۸ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بر اوج فلک دوش چو خورشید بگشت

بر من ز فراق یار دانی چه گذشت

گردون ستمکاره بتیغ خورشید

خون دل من ریخت درین نیلی طشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس تنهایی و درد ناشی از جدایی از یار صحبت می‌کند. او به وضعیت آسمان و حرکت خورشید اشاره می‌کند و می‌گوید که در حالی که دنیا به طور طبیعی در حال گردش است، او در عذاب فراق یار به سر می‌برد. گردون (آسمان) و خورشید نمادهایی از ستم و بی‌رحمی هستند که بر دل او خون می‌ریزند.