بخش ۳ - در منقبت حضرت امیرالمومنین و اولاد طاهرین او علیه السلام گوید الهامی کرمانشاهی
الهامی کرمانشاهی / خیابان چهارم / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
شه اوصیا داور اولیا
زرویش عیان، فره ی کبریا
صفات خدایی از او آشکار
رخش مظهر جلوه ی کردگار
کسی کاین خداوند دین را شناخت
به خوبی، جهان آفرین را شناخت
زمهرش، دل هر که بی نور شد
بدو دیو، نزدیک و حق دور شد
ز اندیشه ذاتش بسی برتر است
شناسای او، پاک پیغمبر است
بدان سان که پیغمبر او را شناخت
نبی را همان گونه حیدر شناخت
مرآن هر دو را نیز پروردگار
شناسد چنان چون بود سر کار
درود فزون باد بر نور او
بدان جفت و آن یازده پور او
که هستند مر خلق را راهبر
به سوی خدا جد و پدر
من و مدح این پیشوایان دین
تو بی باکی و خیره رایی ببین
به پاکی خداوند گفته ثنای
به فرقان از این دوده ی رهنمای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن در مدح و توصیف شخصیتهای مذهبی و دینی، به ویژه پیامبر اسلام و اهل بیت او، است. شاعر به صفات خداوند و چگونگی شناخت او توسط پیامبران اشاره میکند و تأکید میکند که شناخت واقعی خداوند منوط به شناخت راستین پیامبران و اولیا است. او با ستایش از نور و مقام آنها، به نقش رهبری آنها در هدایت مردم به سوی خدا اشاره دارد و از آنها به عنوان راهنمایان الهی یاد میکند. در پایان، شاعر به مدح این پیشوایان دین پرداخته و از پاکی و بزرگی خداوند سخن میگوید.