شمارهٔ ۱۲ امامی هروی
امامی هروی / اشعار دیگر / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ای جهانت بر جهانداری دلیل
وی خدایت بر خداوندی گواه
وی ز مهر سایه ات خورشید روی
در جهان، آورده هر روزی پگاه
هم جهان جاه را انصاف و امن
هم سپهر ملک را خورشید و ماه
فیض نوک خامه ات بی اعتراض
برق ابر خاطرات بی اشتباه
خسروا، شاها، امامی آنکه کرد
فخر ز آب شعر او خاک هراه
گر بتن دور است زین حضرت بجان
لازم روز و شبست و سال و ماه
نیست یکساعت ضمیرش گرچه هست
اخترش متواری از گردون جاه
بی ثنای حضرتت گردون شکوه
بی دعای دولتت گیتی پناه
رای ملک آرای دولت پرورت
گر کند در صورت حالش گناه
جاه او را مست شوق و مدح خویش
یابد اندر صدر تن بیگاه و گاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به ستایش خداوند و اهمیت وجود او در جهان می‌پردازد. شاعر به ویژگی‌های خدایی اشاره می‌کند که به عدالت و امنیت در جهان کمک می‌کند و از نقش نورانی خورشید و ماه در سلطنت آسمانی صحبت می‌کند. او همچنین به خسروا (شاه) به عنوان امام و شخصیت والایی که افتخار شعرش بر خاک می‌نشیند، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی در دوری از معشوق، زمان و شب و روز به اهمیت او اشاره دارند. در نهایت، شاعر بر این مسئله تأکید می‌کند که بدون ثنای خداوند و دعای او، جهان به سامان نمی‌رسد و بر مقام و عشق او در دل‌ها اشاره می‌کند.