شمارهٔ ۱۰ امامی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات و درک ناآگاهانه دل اشاره دارد. شاعر به تضاد میان خاک و زر، سنگ و گهر، و خار و ورد پرداخته و از سایه‌های بی‌روح طبیعت نالان است. او به نوعی ابراز می‌کند که در وسط این تضادها، دل در جستجوی روشنایی و حقیقت است.