شمارهٔ ۱۱ امامی هروی
امامی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بی روی تو، ای شیفته از روی تو خور
دریا گردد، کنارم از خون جگر
در آرزویت، چو مویت اندر تابم
تا بر دگری تافتی ای نور بصر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به شدت دلبسته و شیفته محبوب خود است. او می‌گوید که با نبود محبوب، حالش بد و دردناک است و حتی دریا از خون دلش پر می‌شود. او به آرزوهایش اشاره می‌کند که چقدر برای دیدن محبوبش صبر می‌کند، به طوری که در انتهای شعر به امید رسیدن محبوب به فرد دیگری اشاره می‌کند که بر او تکیه می‌کند. این احساسات نشان‌دهنده عشق عمیق و درد جدایی است.