شمارهٔ ۱۴ امامی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به زیبایی و تضاد زلف و چهره محبوبش اشاره می‌کند و آنها را به ظلمت و نور تشبیه می‌کند. همچنین به مقایسه میان صبح و شب، و آفتاب و سایه می‌پردازد. در نهایت، او از دل‌تنگی و دوری این دو می‌گوید و از اینکه همچنان به دور از یکدیگر نگاه می‌کنند، ابراز ناامیدی می‌کند.