غزل شمارهٔ ۱۳۳ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر درباره عشق صحبت می‌کند و از احساساتی چون جدایی و ناامیدی سخن می‌گوید. او ابتدا عشق را با شور و شوق آغاز می‌کند، اما سپس به دگرگونی و تلخی آن پی می‌برد. شاعر به محبوبش نشان می‌دهد که علی‌رغم دوری، هنوز به او وابسته است و از غم فراق او به درد و زاری پرداخته است. او به درگاه محبوبش می‌آید و از او خواسته می‌کند که او را با محبت بپذیرد و از او ناامید نشود. در کل، شعر درباره تلاطم‌های عشق و longing برای وصل محبوب است.