شمارهٔ ۶ عراقی
عراقی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
دریغا روزگار ما و آن ایام در مهرش
همی گویم به صد زاری، سر ادبار بر زانو
چو یاد آرم من از ایشان به هر ساعت همی گویم:
عسی‌الایام ان یرجعن قوما کالذی کانوا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار از روزگار گذشته و لحظات شیرینش با یاد عزیزان خود حسرت می‌خورد. او به شدت آرزو دارد که ای کاش آن روزها دوباره برگردند و به حالتی مانند گذشته بازگردند. این حسرت و غم به صورت مکرر در ذهن او تکرار می‌شود.