رباعی شمارهٔ ۱۰۰ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل پیشکش نرگس مستت آرم
جان تحفهٔ آن زلف چو شستت آرم
سرگردانم ز هجر، معلومم نیست
در پای که افتم که به دستت آرم؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از عشق و دلبستگی خود به محبوبی زیبا و مست صحبت می‌کند. او می‌گوید که دل و جانش را به پای نرگس و زلف آن معشوق می‌فروشد، اما از جدایی و فراق دچار سرگردانی شده و نمی‌داند چگونه و به چه کسی می‌تواند این عشق و احساسات خود را تقدیم کند.