رباعی شمارهٔ ۱۰۳ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دوست، بیا، که با تو باقی دارم
با هجر تو چند وثاقی دارم؟
در من نظری کن، که مگر باز رهم
زین درد که از درد عراقی دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از دوست خود دعوت می‌کند که نزد او بیاید، زیرا با دوری او احساس درد و غم زیادی دارد. او از دوست می‌خواهد که به او نظری بیفکند تا شاید بتواند از این درد رهایی یابد. شاعر به وضوح نشان می‌دهد که عشق و دوری او برایش بسیار سخت و عذاب‌آور است.