رباعی شمارهٔ ۱۳۹ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
او را نه خرد، نه ننگ و نه خانه، نه جای
اندر ره عشق می‌دود بی‌سر و پای
مشغول یکی و فارغ از هر دو سرای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره لذت و حالتی است که در عشق و محبت وجود دارد. شاعر اشاره می‌کند که هیچ عیش و خوشی به اندازه‌ی حال و هوای عاشقانه نیست، حتی اگر در آن عشق شخصی از نظر عقل، حیثیت و منزلت چیزی نداشته باشد. او به صورت بی‌پروا و بی‌فکر در راه عشق می‌دود و تمام توجه‌اش معطوف به معشوق است و از دیگر امور زندگی غافل است.