رباعی شمارهٔ ۱۴۰ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نی بر سر کوی تو دلم یافته جای
نی در حرم وصل نهاده جان پای
سرگشته چنین چند دوم گرد جهان؟
ای راهنما، مرا به خود راه‌نمای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات احساس عمیق خود را بیان می‌کند. او از نی به عنوان نمادی از عشق و دلتنگی یاد می‌کند که در کوچه‌های معشوقش جای دارد. او در جستجوی وصال، سرگشته و از خود بی‌خبر است و از راهنما می‌خواهد که او را به سمت عشق هدایت کند.