رباعی شمارهٔ ۱۴۷ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این هستند که در عشق اگر با انتقاد زیادی مواجه شوی، نباید به طور ناامید به عاقبت و قیامت فکر کنی. شاعر از فرد خام‌طمع می‌خواهد که انصاف داشته باشد و به این نکته توجه کند که اگر عاشق شود، باید جان و روح خود را در امان نگه دارد. به عبارتی، عشق باید با دقت و تدبیر همراه باشد تا سلامت روح حفظ شود.