رباعی شمارهٔ ۱۴۹ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر لحظه ز چهره آتشی افروزی
تا جان من سوخته‌دل را سوزی
چون دوست نداری تو بدآموزان را
ای نیک، تو این بد ز که می‌آموزی؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در اینجا شاعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش اشاره می‌کند که مانند آتش جان او را می‌سوزاند. او می‌گوید که چون محبوبش توجهی به بدآموزی‌ها ندارد، این رفتار او بدتر از آن است که کسی مواظبش نباشد. به طور کلی، شاعر از احساسات عاشقانه و تاثیر آن بر روح و جانش صحبت می‌کند.