رباعی شمارهٔ ۱۵ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم: دل من، گفت که: خون کردهٔ ماست
گفتم: جگرم، گفت که: آزردهٔ ماست
گفتم که: بریز خون من، گفت برو
کازاد کسی بود که پروردهٔ ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شخصی با دل و جگر خود صحبت می‌کند و آن‌ها از درد و رنج خود شکایت می‌کنند. دل او می‌گوید که در حال درد و خونریزی است و جگرش نیز از آزار صحبت می‌کند. وقتی او پیشنهاد می‌دهد که خونش را بریزند، به او می‌گویند که این دردها به خاطر کسی است که او را پرورش داده و بزرگ کرده است. به نوعی، این ابیات نشان‌دهنده‌ی عمق عواطف و رنج‌های شخصی هستند.