رباعی شمارهٔ ۳۴ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وحدت و یگانگی واقعیت هستی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در همه چیز، از جمله می و نوشیدن و معشوق، حقیقت اصلی وجود واحدی است. اگر به‌درستی بنگریم، همه نام‌ها و شکل‌ها در نهایت به یک حقیقت برمی‌گردند و آن حقیقت همیشه یکسان است.