رباعی شمارهٔ ۳۶ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گردنده فلک دلیر و دیر است که هست
غرنده بسان شیر و دیر است که هست
یاران همه رفتند و نشد دیر تهی
ما نیز رویم دیر و دیر است که هست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حالتی می‌پردازد که زمان به تدریج می‌گذرد و انسان‌ها از هم دور می‌شوند. شاعر به یاد یارانی که رفته‌اند و حس تنهایی خود اشاره می‌کند. او با تأکید بر اینکه «دیر» (وقت یا مکان) همچنان وجود دارد، به احساس از دست رفتن و nostalgia اشاره می‌کند. در کل، احساس غم و دلتنگی برای زمان و افراد گذشته در این شعر مشهود است.