رباعی شمارهٔ ۴۱ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رخ عرضه کنیم، گوی: این زر سره نیست
جان پیش کشیم، گوی، گوهر سره نیست
دل نپسندی، که مایهٔ ناسره است
هر مایه که قلب است عجب گر سره نیست!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به موضوع ارزش و گنجینههای درونی انسان اشاره دارند. شاعر در میگوید که اگرچه ممکن است ظاهراً چیزی ارزشمند به نظر برسد (مانند زر و گوهر)، اما آنچه واقعاً ارزشمند است، جان و دل انسان است. در واقع، دل و جان که مایههای واقعی زندگیاند، با ارزشتر از چیزهای ظاهری و مادی هستند و هر مایهای که در دل وجود دارد، اگرچه ممکن است در نظر دیگران بیارزش به نظر برسد، در حقیقت اهمیت و ارزش خاص خود را دارد.