رباعی شمارهٔ ۴۳ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل و احساساتش صحبت می‌کند که شب گذشته به یاد محبوبش بوده است. او در دلش احساساتی را تجربه کرده که مانند مهمانی به سراغش آمده‌اند. شاعر به تصویر یک سفره می‌پردازد که یک قرمزی (جگری) بر روی آن قرار دارد و همچنین از چشمانش به عنوان منبعی برای احساساتش یاد می‌کند، حتی اگر در این دلتنگی خجالت‌زده باشد. در مجموع، شعر بیانگر حس عمیق عشق و دلتنگی است.