رباعی شمارهٔ ۴۹ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد
بر خاک رهم ز رشک کین می‌افتد
ای دیده، تو کام خویش، باری، بستان
روزیت که فرصتی چنین می‌افتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و محبت دوستی اشاره می‌کند که سایه‌اش بر زمین می‌افتد و این موجب حسرت و کین در دل او می‌شود. شاعر از دیده‌اش می‌خواهد که از این فرصت بهره‌مند شود و کام خود را از این دوستی و زیبایی بردارد، زیرا ممکن است چنین فرصتی دیگر پیش نیاید.