رباعی شمارهٔ ۵۲ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از احساس پشیمانی و ندامت خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر روزی از خدمت دوستش دور شود، بارها دلش از این تصمیم پشیمان می‌شود. او از دوستش می‌خواهد که به خاطر یک گناه او را نبخشد و بیان می‌کند که همه انسان‌ها خطا می‌کنند، همان‌طور که نخستین انسان، آدم، مرتکب گناه شد.