رباعی شمارهٔ ۶ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا با توام، از تو جان دهم آدم را
وز نور تو روشنی دهم عالم را
چون بی‌تو بوم، قوت آنم نبود
کز سینه به کام خود برآرم دم را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر اعلام می‌کند که تا زمانی که با معشوق است، جان خود را فدای او می‌کند و نور او را به جهان می‌بخشد. بدون حضور معشوق، او خود را ضعیف و ناتوان می‌بیند و نمی‌تواند نفس بکشد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده اهمیت و تاثیر معشوق بر زندگی و وجود شاعر است.